Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Woordenlijst


A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |

Begrip zoeken:  

Letter [ V ]


Vernietigingskamp

Concentratiekamp waar georganiseerd gedood werd

Duitse concentratiekampen die vanaf 1941 - meestal in Polen - gebouwd werden. Vernietingskampen waren er alleen maar om mensen de dood in te jagen. De bekendste zijn Sobibor, Treblinka, Auschwitz en Majdanek (bij Lublin).

Vestigingsgebied

Gebied in het westen van Rusland, waar joden mochten wonen

Sinds 1791 vaardigde de Tsaristische regering van het Russische keizerrijk een hele serie van decreten uit, die de vestiging van joden tot bepaalde gebieden in het westen van Rusland beperkte. Op een paar uitzonderingen na, bleef deze regeling tot aan de Eerste Wereldoorlog bestaan. In het hun toegewezen woongebied vormden de joden een negende deel van de bevolking.

Vierlandensejm

Nationale Verzameling van Poolse Joden

Nationale Verzameling van de Poolse joden, in 1581 ontstaan met vertegenwoordigers uit Groot-Polen, Klein-Polen, RutheniŽ en Litauen.
Het Vierlandensejm, of de Vierlandensynode vormde een autonoom bestuur van de joden onder het Poolse bestuur. Ze kwam twee keer per jaar bijeen en hield zich dan bezig met belastingen voor joden, de regeling van bestuurskwesties en religieuze zaken. Ook kwam de synode op voor de economische belangen van joden.
De Vierlandensynode werd opgeheven in 1764.

Vrijgeleide

Beperkt vestigingsrecht

Met een vrijgeleidebrief kregen individuele joden of joodse gemeenschappen van de autoriteiten in een gebied het tijdelijke recht om zich ergens te vestigen. De joden moesten voor dit recht betalen met een jaarlijks bedrag dat regelmatig verhoogd werd. Voor de betreffende autoriteiten betekende dit een flinke inkomstenbron.