Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Franfurckie zgromadzenie rabinów 1603


Podczas jesiennych targów we Frankfurcie w 1603 roku odbyło się zgromadzenie Rabinów i innych żydowskich przedstawicieli.

Starali się oni, sformułować wspólne stanowisko niemieckich Żydów. Istniejące gminy miały być ustabilizowane, a Żydzi niemieccy zjednoczeni w jednej organizacji. Zgromadzenie wydało obszerne pismo, w którym ustanowiono sądy rabińskie w pięciu miastach, do rozstrzygania wewnątrz-żydowskich konfliktów prawnych, wspólne zadania i szereg przepisów religijnych.

Moises von Hamm przybył tam na wyraźne życzenie Żydów z Frankfurtu i Wormser, jako przedstawiciel Żydów z Westfalii. Jego wielkie uznanie w całej Rzeszy można zauważyć także po planie, by punkt zborny przewidzianych zgłoszeń z całych Niemiec północnych utworzyć w Hamm.

Spisek rabinów


Rok później jeden z uczestników frankfurckiego zgromadzenia rabinów, rzeźnik z Bonn Levi Krause (Löb Kraus) doniósł do arcybiskupa Kolońskiego o "spisku rabinów" przeciwko prawom cesarza i książąt. Levi von Bonn był agentem i zaufanym tego i następnego arcybiskupa i został przez nich powołany na stanowisko rabina krajowego i jako wizytator Żydów, którzy żyli na ich terytorium.

Zarzut brzmiał: regulacje podjęte we Frankfurcie mają na celu wyłączyć chrześcijańskie władze, czyli zagrażają Rzeszy od wewnątrz i jest to "najwyższa zdrada". Zarzut Levisa był bezpośrednio związany z długotrwałym konfliktem o prawa rabinów, elektorów kolońskich i arcybiskupa kolońskiego. Z powodu wcześniejszego konfliktu prawnego z 1604 roku, Levi miał wszelkie powody, by zaatakować Moisesa i Freuchen, którym zazdrościł ich wpływów.

Siła konfliktów politycznych


Powiadomiony o tym cesarz Rudolf II nakazał zbadać sprawę, twało to kilka lat, i nie przyniosło żadnych wyników. Proces o najwyższą zdradę był ściśle połączony z walką o władzę między cesarzem i innymi książętami. Cesarz zaproponował arcybiskupowi kolońskiemu, który przewodził sprawie, znaczące korzyści z oczekiwanych kar pieniężnych. Wszyscy oskarżeni zostali przesłuchani przed sądem w lutym 1607 w Bonn także Moises von Hamm.

Po interwencjach cesarza i książąt, nie udało się urzeczywistnić dążenia do utworzenia organizacji skupiającej wszystkich niemieckich Żydów na terenie Rzeszy. Utworzenie centralnego punktu zbornego podatków od Żydów z Rzeszy, nie wzięło pod uwagę struktury władz świeckich i dlatego zderzyło się ze sprzeciwem różnych stanów Rzeszy.