Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Migracja Żydów z Niemiec do Ameryki Północnej


W latach 1815 - 1880, do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej wyemigrowało więcej niż 100.000 niemieckich Żydów.

Louis Eisendrath 1925 Odnoszący sukcesy przedsiębiorca Louis Eisendrath w roku 1925.
Fotografia: Żydowskie Muzeum Westfalii
Po wydaniu emancypacji prawnej Żydów, nadal istniały ograniczenia prawne i prześladowania antyżydowskie w Niemczech. Wprowadzenie reform w życie trwało o wiele za długo. Do emigracji w Westfalii przyczyniło się także pogorszenie sytuacji gospodarczej, słabe zbiory i częściowo głód. Warunki życia w Stanach Zjednoczonych wydawały się o wiele lepsze niż tutaj.

Zakładanie miast


Emigranci nie pozostawali na wschodnim wybrzeżu, tylko przemieszczali się dalej i brali udział w zakładaniu miast: St. Louis, Cincinnati, San Francisco und Chicago. Dlaczego ciągnęło tych Żydów do Chicago do miasta bez przeszłości i tradycji? Z jednej strony dążono do łączenia rodzin, jak w opisanym przypadku rodziny Eisendrath, dla której rodzina przygotowała pewne miejsca pracy i czekała. Z drugiej zaś strony, duża część przybyszów do Chicago była niemieckojęzyczna, dużó mówiono po niemiecku, wnoszono do społeczeństwa wiele niemieckich dóbr kulturalnych.
Żydzi mieli wolny wybór zawodu, nie było ograniczeń w osiedlaniu się, mieli swobody religijne. W drugiej połowie XIX wieku Chicago z małej osady pionierskiej rozwinęło się w jedno z ważniejszych centrów gospodarczych i handlowych.