Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Wyrób włókna w Westfalii


Już w XIV wieku, ze względu na korzystny wilgotny klimat i lekkie do średniociężkich grunty w Westfalii uprawiano duże ilości lnu.

Wzór firmy Cohen Wzór produkcyjny przędzalni bawełny Cohen.
(wypożyczona dla Żydowskiego Muzeum Westfalii)
Do tego doszła hodowla owiec, do pozyskiwania wełny. Dodatkowe czynności rzemieślnicze jak tkactwo, czy przędzalnictwo dawały rolnikom możliwości poprawy nędznych zarobków. O ile na początku wytwarzano len głównie na potrzeby własne, to z biegiem czasu dla wielu rodziny rolniczych stało się ono ważnym dodatkowym źródłem dochodu. Prawie we wszystkich rodzinach umiejętności rzemieślnicze były przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Kosz domokrążcy z Westfalii Kosz domokrążcy z Westfalii.
(wypożyczona dla Żydowskiego Muzeum Westfalii)

Kupcy i handlarze towarem


Sprzedaż przędzy i lnu, a przede wszystkim grubszego rodzaju lnu "Löwendlinnen" przejęli sukiennicy i kupcy, którzy mogli sprzedawać swoje towary także poza targami. Do tego dochodzili sprzedawcy towarów, nazywani domokrążcami, którzy z koszem na plecach przemieszczali się od podwórza do podwórza i tak oferowali swoje towary. Także Cosman David Cohen, dziadek Cosmanna Cohena, musiał w ten sposób zarabiać na utrzymanie siebie i swojej rodziny. Około 1800 jest wymieniony jako domokrążca z Bocholt.
W połowie XIX wieku zaczęły się w Niemczech duże zmiany w przemyśle. Rozbudowa transportu i przewozu towarów, zniesienie ograniczeń celnych, wprowadzenie mechanicznych krosien i wykorzystanie pary w przemyśle – to wszystko przyniosło przełom w uprzemysłowieniu tkactwa.

Bocholt metropolią przemysłu włókienniczego


W latach 1850 i 1900 miasto Bocholt w Westfalii stało się metropolią przemysłu włókienniczego. Miasto było szczególnie znane z tkania mieszanki bawełny i jedwabiu. Około 1900 jest odnotowanych 53 tkalni/przędzalni i innych zakładów przetwarzających włókno. Innymi centrami przemysłu włókienniczego w Westfalii były między innymi: Dülmen, Coesfeld, Münster, Warendorf, Gronau, Bielefeld, Minden i Osnabrück.