Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Okrutne oblicze wojny


Począwszy od pierwszych dni okupacji Żydzi żółkiewscy stali się obiektem represji niemieckich.

W pierwszej kolejności nastąpił masowy rabunek ich mienia. Zgodnie z niemieckim rozporządzeniem oznaczono wszystkie żydowskie sklepy widocznymi z ulicy gwiazdami Dawida oraz polsko-niemieckim napisem "Przedsiębiorstwo żydowskie" ("Jüdisches Geschäft").

W grudniu 1939 roku wszystkim Żydom powyżej 10 roku życia nakazano założyć na prawe ramię białą opaskę z niebieską gwiazdą Dawida. Innym obowiązującym od pierwszych miesięcy okupacji poniżającym zarządzeniem niemieckim, był nakaz kłaniania się umundurowanym Niemcom oraz ustępowanie im miejsca na chodniku. Zamknięto również wszystkie żydowskie szkoły.

Obóz pracy dla Żydów i Polaków


W 1941 roku w samej Żółkiewce, przy ulicy Lubelskiej zorganizowano niewielki obóz pracy, w którym przetrzymywano zarówno Polaków jak i Żydów.

Ostateczna zagłada żółkiewskich Żydów nastąpiła 16 X 1942 roku. Tego dnia wszystkich Żydów z miasteczka pognano piechotą w kierunku odległej o 20 kilometrów Izbicy. Stamtąd deportowani zostali do obozów zagłady w Bełżcu i Sobiborze.

Zagładzie z rąk hitlerowskich oprawców udało się ujść tylko niewielkiej części Żydów z Żółkiewki, którzy w 1939 roku opuścili miasteczko i udali się na tereny ZSRR. Los rozsiał ocalałych Żydów z Żółkiewki po całym świecie...