Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Jeanette Wolff en de "Sedaka"


De Duits-Joodse politicus Jeanette Wolff is een uitstekend voorbeeld voor de rol die de weldadigheid, de zogenaamde "Sedaka", in het joodse leven speelt.

Op de foto is een Sedaka-collectebus te zien Aalmoezen-collectebus van een chassidische gemeente uit Zuid-Polen.
(in bruikleen in het Jüdischen Museum Westfalen)
Jeanette Wolff engageerde zich haar hele leven in de partijpolitiek en het sociale werk - vooral in de Joodse Vrouwenbond.

"Daarom draag ik je als plicht op, je zult voor je noodlijdende broeder, die in jouw land leeft, je hand openen" – deze oproep tot weldadigheid en rechtvaardigheid in het 5de Boek van Mozes speelt van oudsher een centrale rol in de joodse samenleving. Hier gaat het niet om individuele mildheid van de bezittende klasse - de bezitlozen wordt hiermee veeleer een soort recht op bezit toegekend.

Dit Bijbelse voorschrift had aanvankelijk betrekking op eenvoudige levensomstandigheden: vreemdelingen, wezen en weduwen komen de resten van de oogst toe, om de zeven jaar ontvangen de armen de gehele oogst. De latere interpretatie leidde tot armenfondsen, gaarkeukens en soortgelijke instellingen; gever en ontvanger dienen indien mogelijk niet in een directe afhankelijksverhouding te raken.

Bijstand en troost


Als hoogste liefdadigheid geldt echter die, die het de armen mogelijk maakt om zich in de toekomst zelf te helpen. Ook persoonlijke bijstand en troost zijn een belangrijke vorm van de "Sedaka".
Een groepsbeeld met zeven leden van de Joodse Vrouwenbond Groep van de Joodse Vrouwenbond op een congres in Jeruzalem in 1957 – 2de van links: Jeanette Wolff.
Foto: Franz-Neumann-Archief, Berlijn
Joodse sociale organisaties zijn een uitdrukking van deze religieuze plichten. Ook in de joodse kringen, die na 1945 weer in Duitsland onstonden, hadden ze een grote betekenis, omdat aanvankelijk het merendeel van hun leden tot de ontwortelde, meer toevallig in Duitsland terecht gekomen joden uit Oost-Europa hoorde, die wat de taal, het beroep en de sociale positie betreft geďntegreerd moesten worden. Hetzelfde geldt ook voor de vanaf 1989 geďmmigreerde joden uit de staten die na het ineenstorting van de Sovjet-Unie waren ontstaan.