Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Een reis door de hel


Salla en haar twee oudere zusters Feige en Minna overleefden als enigen van het gezin Zimet de verschrikkingen van de vernietigings- en concentratiekampen. In 1995 zette Salla haar herinneringen op papier.

Minna en Salla Zimet in 1941 Minna en haar zus Salla Zimet in december 1941.
(Foto: J. van Gelder, Terug van weggeweest, p. 152)
In november 1942 werd het gezin Zimet in Westerbork herenigd. Dit kamp nabij de provinciale hoofdplaats Assen, ooit opgezet voor de opvang van vluchtelingen uit Duitsland, was een "Durchgangslager". Joden uit heel Nederland werden hier geconcentreerd om dan na kortere of langere tijd te worden doorgestuurd naar de vernietigingskampen in het Oosten. Wekelijks vertrok er een trein naar Auschwitz-Birkenau of Sobibór, waar de meeste joden direct na aankomst in gaskamers werden vermoord.

Goede relaties in het kamp


David Zimet behoorde in Westerbork tot de "Alte Kamf Insaßen": dat waren alle joden die vóór juli 1942 in het kamp waren aangekomen en voorlopig waren vrijgesteld van het wekelijkse transport. Door zijn status in het kamp en zijn goede betrekkingen, wist vader Zimet zijn gezin enige bescherming en verlichting te bieden en tot begin 1944 te vrijwaren voor transport.

In januari 1944 werd het gezin op transport gesteld. De oudste dochter Feige, die een Hachschara Deze term opzoeken in het glossariumof Palestina-pionier, ging naar het kamp Bergen-Belsen in de buurt van Hannover. De rest ging naar het getto Theresienstadt in het huidige TsjechiŽ. Dit was een door de Naziís opgezet Ďmodelkampí. Het doel ervan was om de wereld te kunnen laten zien dat de verhalen in de buitenlandse pers over de verschrikkingen van de vernietigingskampen schromelijk overdreven waren. Het gerucht dat het Rode Kruis zou komen inspecteren, leidde tot het verdere transport van het gezin Zimet. Het "modelkamp" was namelijk overvol en de kampleiding loste dit op met het transporteren van de gevangenen naar andere kampen: voornamelijk naar Auschwitz-Birkenau.

Op transport naar Auschwitz-Birkenau


Op 10 mei 1944 werden vader en moeder Zimet en de beide dochters Minna en Salla met vele andere joodse gezinnen in overvolle veewagens per trein naar Birkenau vervoerd. Dit kamp maakte deel uit van Auschwitz. Het was een vernietigingskamp waar voornamelijk joden uit heel Europa direct na aankomst werden vergast en de lijken vervolgens in crematoria verbrand. Een fabriek des doods waar van levende mensen as werd gemaakt.

Waarschijnlijk vanwege hun herkomst uit het modelkamp Theresienstadt werd het gezin Zimet niet direct na aankomst de gaskamers ingestuurd, maar ondergebracht in het Familienlager (BIIB). Dit was een apart deel van het reusachtige kamp. Lang duurde dit echter niet. In juli 1944 voerde de SS in het Familienlager een selectie uit om vast te stellen wie in staat was te werken. Minna en Salla doorstonden de selectie, vader en moeder niet. Een paar dagen later werden de beide zusjes op transport gesteld naar het kamp Christianstadt (tussen Cottbus en Zielona Góra), onderdeel van het grotere concentratiekamp Groß-Rosen. Kort na hun vertrek werden beide ouders vermoord in de gaskamers.