Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Pisarka Jenny Aloni


Jenny Aloni próbowała na początku pisać po hebrajsku. Ale to nie był "jej" język i tak zdecydowała się pisać po niemiecku.

Jenny Aloni w roku 1980 Jenny Aloni w roku 1980.
Fotografia: Archiwum im. Jenny Aloni, Paderborn
W większości utworów, Jenny porusza problematykę izraelskiego rozwoju. Jednym z ważniejszych tematów jest integracja ludzi różnego pochodzenia w nowej wspólnocie Izraela. Wojny o egzystencję Izraela we wrogim otoczeniu, ale także dramatyczny konflikt żydowsko-palestyński są tematem jej opowiadań i wierszy; także doświadczenia samotności i margines społeczeństwa.

Badacz literatury Hartmut Steinecke z Padeborn pisze:
"Teksty Jenny Alonis mówią o historii, polityce, naturze, losach pojedynczych ludzi, ale głównie chodzi jej jednocześnie, lub przede wszystkim o ogólne problemy ludzkie; przede wszystkim ciągle przewijający się temat winy i mocno z tym związane: obcość, samotność, które wyrastają z: nie-móc- zapomnieć."

Od 1956 jej utwory są wydawane w Zachodnich Niemczech.
Rękopis Jenny Aloni Rękopis wiersza
Jenny Aloni, lata osiemdziesiąte XX wieku.
Ilustracja: Archiwum im. Jenny Aloni, Paderborn

Doświadczenia z młodości w Westfalii


Pisarka Jenny Aloni w swoich utworach często powraca do doświadczeń z dzieciństwa i młodości w Westfalii, ale tylko napomyka o stracie najbliższych. Przez całe życie zmaga się ze stratą ojczyzny; widać to nie tylko po sposobie w jaki używa języka niemieckiego, ale po szczególnej uwadze, jaką poświęca życiu "Jeckes" – Żydów, którzy przybyli do Izraela z terenów niemieckojęzycznych.

Od lat sześćdziesiątych XX wieku – co z pewnością zapoczątkował proces Eichmanna w Jerozolimie – ze wzmożoną siłą zaczęła opisywać zakurzone wspomnienia z młodości w Paderborn.
Okładka książki "Der blühende Busch" (Kwitnący krzew) Okładka książki pierwszego niemieckiego wydania powieści Jenny Aloni "Der blühende Busch" (Kwitnący krzew) 1964.
Ilustracja: Archiwum im. Jenny Aloni, Paderborn

Odznaczenial


W języku Jenny Alonis miesza się egzystencjalny, dzisiaj obcy patos ze skąpym i precyzyjnym opisem. Jej dramaty i nagrania odniosły mniejszy sukces, niż jej powieści i opowiadania. Niektóre utwory mogły być wydawane tylko własnym nakładem. Pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku wzrosło jej uznanie w Niemczech. Neue Zürcher Zeitung zaliczyła ją w 1993 do "najbardziej umiejętnych pisarek swojego pokolenia".

Od wielu lat Archiwum Jenny-Aloni na Unwersytecie w Paderborn troszczy się o zabezpieczenie, uznanie i rozpowszechnienie jej utworów. Od 1996 przechowuje i bada się tam również jej spuściznę. Więcej o pisarce Jenny Aloni można znaleźć na stronie internetowej "Literatura żydowska w Westfalii".

W Groningen...



W Lublinie...