Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


De verwoesting van de straat tijdens de oorlog


Voor een christelijke Lubliner was de Szeroka-straat bijna exotisch en niet zo interessant.

Ruines in de Szeroka-straat Ruines in de Szeroka-straat, 1943.
Fotograaf onbekend.
Foto: collectie Simcha Wajs / "Brama Grodzka - Teatr NN"
De Polen gingen zelden naar de Szeroka-straat. Ze voelden zich zeer vreemd in de chassidische en orthodoxe menigte. Ze lag echter nauwelijks tien minuten van de Krakowskie-Przedmieście-straat, de hoofdstraat van de Poolse wijk, vandaan.

Binnen vijf jaar – de Tweede Wereldoorlog – bestond deze bonte straat niet meer. Vanaf 1941 vormde de Szeroka-straat de hoofdstraat van het Lubliner getto Deze term opzoeken in het glossarium.
Ruines in de Szeroka-straat Ruines in de Szeroka-straat, 1943.
Fotograaf onbekend.
Foto uit de collectie van Simcha Wajs / "Brama Grodzka - Teatr NN"

Vernietigingskamp Belzek


De winkels en synagogen werden tot toevluchtsoorden voor de uit de stad verbannen joodse inwoners. In maart en april 1942 werden de meeste bewoners van de Szeroka-straat naar het vernietigingskamp Bełżec gebracht.

Men begon huis voor huis af te breken. Heilige boeken, meubelstukken en ieder eenvoudig aandenken aan het menselijke leven werden vernietigd. De gehele wijk met de belangrijkste straat veranderde in een reusachtige puinhoop. De Szeroka-straat ging definitief in 1954 onder, toen de communistische autoriteiten besloten om een plein voor volksbijeenkomsten aan te leggen (tegenwoordig het slotplein – Plac Zamkowy).

Nu herinnert zich niemand meer aan de Szeroka-straat, haar geroezemoes, haar magie en de karakteristieke atmosfeer. Hier zijn geen huizen, mensen, geen leven en geen vrolijkheid meer. Overgebleven zijn foto’s, een tweetalig bordje, en de oude bron van de waterleiding, die eenzaam op het parkeerterrein van de PKS (het staatsbusbedrijf) staat.