Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Samotna studnia


Przy dworcu autobusowym w Lublinie stoi mała kamienna studnia.

Ulica Szeroka Ulica Szeroka. Rok 1930.
Fotografia: Jan Bułhak. Pocztówka ze zbiorów Archiwum Fotografii Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN"
Wokół niej znajduje się pusty plac parkingowy. Gdyby zapytać mieszkańców Lublina "cóż to za mała budowla?" większość z nich nie byłaby w stanie odpowiedzieć.

Prawie nikt już nie pamięta, że studnia ta jest jedyną pamiątką po dawnej ulicy Szerokiej głównej ulicy miasteczka żydowskiego w Lublinie. Wybierzmy się więc na krótki spacer po dawnym Lublinie, przejdźmy ulicę Szeroką i poznajmy jej historię.

Największa ulica żydowskiej dzielnicy


Ulica Szeroka uważana była za największą ulicę dzielnicy "Na Żydach" takiej bowiem nazwy w mieście używano, by określić całe miasto żydowskie.
Ulica Szeroka Ulica Szeroka. Zdjęcie z lat 30-tych.
Fotografia z kolekcji D. Sobockiej/ Archiwum Ośrodka "Brama Grodzka Teatr NN"
Przez kilkaset lat stanowiła centrum handlowe i administracyjne miasta żydowskiego. Przez tę ulicę biegły lubelskie szlaki handlowe biegnące od Starego Miasta na Ruś do Włodzimierza Wołyńskiego oraz na Litwę.

W XVI - XVII wieku Szeroka była dla lubelskich Żydów najważniejszą, reprezentacyjną ulicą, przy której mieszkali najbardziej szanowani członkowie lubelskiego kahału Sprawdź hasło w glosariuszu. Tu swoje domy stawiali kupcy, uczeni, rabini, bankierzy i lekarze.

Czytaj też następujący artykuł