Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Urząd rabina bez autorytetu


Rabin miał do wypełnienia dwa zadania:

Powinien służyć rządowi jako rzeczoznawca przy "Nowym porządku Żydowstwa", zaś dla gminy żydowskiej być doradcą i sędzią w sprawach kultu i szkolnictwa.

Na pensję dla rabina składały się gminy z danego okręgu. Ponieważ religia żydowska miała tylko status "wyznania tolerowanego", nie uważano urzędu rabina, za urząd duchownego. Na działalność rabina gminy zdane były tylko w dwóch przypadkach. Zadaniem rabina było udzielać ślubów i rozwodów oraz dopuszczać do zawodu żydowskich szojchetów, a tym samym zaopatrzać w mięso ze zwierząt zabitych według rytuału.

Po anulowaniu przywilejów dla Żydów z 1750 roku, nawet prawo udzielania ślubów nie zostało zatrzymane dla rabina. W gruncie rzeczy, mógł ich udzielać każdy Żyd religijny, nawet bez poparcia rabina. Jednak zaślubiny Żydów były uważane tylko wtedy za ważne, jeśli rabin, lub inny przez niego upoważniony, przekazał hebrajskie świadectwo zaślubin – ketubę.

Napływ obcokrajowców


Rozporządzenie rządu pruskiego z 3 września 1831, zabrało jednak gospodarzom przywilej samodzielnego udzielania ślubów, ponieważ nie zawsze jest to w zgodzie z przepisami państwowymi. Przez tego typu prwatne śluby, umożliwiono częste "zakradanie" się przez Żydów i Żydówki – "obcokrajowców" z innych prowincji.

O tym rozporządzeniu Abraham Sutro w 1841 roku przypomniał burmistrzowi Dorsten Luck, żeby zwrócić mu uwagę na niezgodne z prawem postępowanie Nathana Eisendratha, który to ślub swojego syna Levy´ego z Angelą Cohen z Laer, zlecił nieautoryzowanemu urzędnikowi i w dodatku "poza tutejszym okręgiem" w Gahlen.
Możliwe, że Sutro był zdenerwowany na Eisendratha, nie tylko za to, że ten samodzielnie urządził własną synagogę i oddzielił się od grupy "staromojżeszowców". W oczach Sutro, Eisendraht nie wypełnił swoich zobowiązań jako naczelnik gminy i nie zebrał należnej rabinowi pensji. Rok w rok Sutro musiał się z tego powodu skarżyć u władz, że gminy konserwatywne Dorsten i Recklinghausen nie dostarczają mu swoich udziałów.