Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Immigratie en nieuwe uitdagingen: de huidige joodse gemeenten


De immigratie uit de vroegere Sovjet-Unie was zeker de belangrijkste uitdaging in Duitsland in de negentiger jaren. Begin 1998 waren in Duitsland 87.471 leden in de joodse gemeenten geregistreerd.

Purimfeest in een creche Purimfeest in een creche.
Daarmee had zich dit aantal sinds 1991 (ongeveer 30.000 leden) in de hele Bondsrepubliek bijna verdrievoudigd. Alleen al tussen 1993 en 1997 nam het aantal met 40.000 toe. In totaal wordt het aantal in Duitsland levende joden tegenwoordig op 100.000 geschat. Niet alle immigranten uit Oost-Europa werden na hun aankomst in de Bondsrepubliek officieel lid van de joodse gemeenten.

Vele van de immigranten kwamen naar Noordrijin-Westfalen. In NRW leefden in 1991 in totaal bijna 6.000 gemeenteleden. In 1997 waren reeds meer dan 11.500 personen in de joodse gemeenten ingeschreven.
Bejaardenbijeenkomst in Dortmund Bejaardenbijeenkomst in de joodse gemeente Dortmund.

Moeizame integratie


In 2004 registreerden de 10 Westfaalse cultusgemeenten bijna 7.000 leden. Deze groei van het aantal leden veranderde de algehele structuur van de gemeenten in aanzienlijke mate. En dit veranderingsproces zal in de komende jaren nog voortduren. Een groot probleem is de integratie van de immigranten in de joodse gemeenten. Bijna alle vluchtelingen waren in de vroegere Sovjet-Unie van de joodse religie vervreemd. Ook haastig georganiseerde cursussen en evenementen in de joodse gemeenten waren slechts voor een gering deel in staat om de vluchtelingen, vooral de mensen die ouder dan 65 jaar zijn, met de joodse tradities en levensvormen vertrouwd te maken.

Andere voorbeelden tonen dat bij de "oud-ingezetenen" vaak angst heerste dat de "nieuwen" de politieke leiding in de gemeenten zouden overnemen en andere structuren zouden kunnen invoeren. Alleen al het feit dat tegenwoordig in de meeste gemeenten het merendeel van de bijeenkomsten in de Russische taal plaatsvindt, dat kinderen op joodse scholen en in creches Russisch spreken en dat affiches in de gemeentecentra en in de synagoge meestal in het Russisch gedrukt worden, heeft in sommige gemeenten gemengde gevoelens opgeroepen.

Breukvlak 1989


"Het jaar 1989 heeft in deze gemeenschap een breuk teweeggebracht. Ze moet zich er rekenschap van geven of haar traditionele rol als gemeenschap van overlevenden – van joden in Duitsland – ook in de toekomst een model kan zijn." (Micha Brumlik)
Joods huwelijk in Keulen Joods huwelijk in Keulen.
Alle Foto's: Dirk Vogel
De verandering van de joodse gemeenten wordt niet alleen in kwantitatief opzicht duidelijk. In de nieuwe Bundeslanden, bijvoorbeeld in Rostock, Magdeburg of Potsdam, zijn er gemeenten die bijna uitsluitend uit Russische of Oekraïnse joden bestaan. Culturele wrijvingen tussen de ingezetenen en de immigranten blijven daarbij niet uit. Ook in religieuze kwesties begint zich in de groeiende gemeenten een nieuwe verscheidenheid te ontwikkelen.