Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Żadnych nawiązań do starych form nowe synagogi po 1945 roku


Po 1945 roku pierwsze nabożeństwa modlitewne odbywały się najpierw w domach prywatnych. Ciągle aktualne było pytanie, czy na dłuższy czas będzie w Niemczech możliwe życie w gminie.

Nowa synagoga w  Dortmundzie Nowa synagoga w Dortmundzie wnętrze, 1956 r.
Fotografia: H.Ch. Meyer 1962
Wiele gmin żydowskich z długą tradycją do 1933 roku, zostało po 1945 roku zniszczonych. Gminy, które na nowo powstawały w Niemczech po 1945, miały całkowicie nową strukturę. Były małe, a ich członkowie, to głównie starsi ludzie, ocalałe osoby, których rodziny były prześladowane i wymordowane, natomiast ich dzieci urodzone już po 1945 roku.

Mocniejsza od wszystkich wątpliwości była wola jednostek, by odbudować życie żydowskie w Niemczech.

W połowie lat pięćdziesiątych powstały pierwsze plany budowy nowych synagog. Do 1961 r. w Westfalii można było poświęcić sześć synagog: Dortmund 1956, Minden und Gelsenkirchen 1958, Paderborn 1959, Hagen 1960 und Münster 1961. W 1963 roku poświęcono synagogę w Bielefeld. W Recklinghausen i Detmold były nowe sale modlitwy i domy spotkań.
Wnętrze synagogi w Minden Wnętrze otwartej w 1958 roku synagogi w Minden.
Foto: H.Ch. Meyer 1962

Techniczne i funkcjonalne rozwiązania


Nowe budownictwo powstało bez nawiązania do synagog sprzed wojny. Świadomie chciano się oderwać od pompatycznych monumentalnych budynków z przeszłości. Funkcja i technika decydowały o sposobie budowy. Ponadto aktualne było, jak to sformułował jeden z architektów: "nadanie życiu gminy takiego kształtu, żeby wszyscy członkowie gminy byli ze sobą w kontakcie i oprócz nabożeństwa zbliżyli się do siebie także jako społeczność." Ta różnorakość zadań uwarunkowała sposób budowy podobny raczej do domów modlitwy gmin z bardzo dalekiej przeszłości, aniżeli do synagog sprzed stu pięćdziesięciu lat.
Budowa synagogi w Diusburgu, 1998 r. Budowa synagogi w Diusburgu, 1998 r.
Fotografia: Anna M. Radau / Westfälisches Landesmedienzentrum
Prawie wszystkie nowo powstałe synagogi są połączone z małym albo większym centrum gminnym. W budynku oprócz miejsca do modlitwy, znajduje się często Mykwa, ale także sale spotkań, nauczania i pomieszczenia dla grup młodzieżowych oraz pomieszczenia administracyjne.