Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Attila: stowarzyszenie sportowe dla elity żydowskiej


Najstarszym żydowskim towarzystwem gimnastycznym jest Attila z Groningen.

Towarzystwo gimnastyczne "Atilla" bierze udział w pochodzie w roku 1909 Towarzystwo gimnastyczne "Atilla" w pochodzie w roku 1909 w Veendam.
(Foto: RHC GrA Tg 1769 invnr. 10772)
Początkowo żydowscy sportowcy w Groningen byli członkami towarzystwa gimnastycznego Sparta. Nie każdy mógł zostać członkiem towarzystwa, bo było ono przeznaczone dla zamożnych mieszkańców Groningen. Nowych członków Sparty dokładnie sprawdzano, jeśli kandydat nie mógł spełnić stawianych oczekiwań, nie zostawał członkiem. W 1898 r. komisja egzaminacyjna Sparty nie udzieliła członkostwa jednemu z żydowskich mieszkańców Groningen. Żydowscy Spartańczycy podejrzewali, że odrzucenie opiera się na antyżydowskim nastawieniu stowarzyszenia. Oni sami od dłuższego czasu mieli poczucie, że w stowarzyszeniu są zaledwie tolerowani. Wszyscy żydowscy Spartańczycy opuścili organizację i postanowili 16 kwietnia 1898 r. założyć żydowskie towarzystwo gimnastyczne Attila.
Lista nagród zebranych przez  towarzystwo gimnastyczne "Atilla" Lista nagród zebranych w latach 1898 i 1928 przez towarzystwo gimnastyczne "Atilla".
(Fotografia: RHC GrA Tg 1769 invnr. 10772)

Pierwszeństwo dla sportu


Rok powstania Attilii pozwala zauważyć związki z apelem Maxa Nordaua na Światowym Syjonistycznym Kongresie Kongresie Bazylei, o ćwiczeniu ciała.
Stowarzyszenie odrzucało syjonizm Sprawdź hasło w glosariuszu. Tak jak Sparta, tak i Attila była przewidziana dla zamożnych mieszkańców Groningen. Dla biednych Żydów nie było miejsca w Attilii. Towarzystwo gimnastyczne było bardzo przyjaźnie nastawione wobec króla, wyraża się to w piosence towarzystwa.

Attila’s gevreesde Hunnen
Onweerstaanbaar in de strijd
Zo ook wij één ziel, één zin
Zullen goed en bloed en leven
Moet het zijn, gewillig geven
Voor ons land en koningin

(w wolnym tłumaczeniu:
Straszliwi Hunnowie Attilii
niepokonani w walce
jesteśmy jedną duszą, jednym dążeniem
wszystko co posiadamy, krew i życie
jeśli trzeba dobrowolnie oddamy,
dla naszego kraju i dla królowej)

W pierwszych latach losy towarzystwa były niepewne, obawiano się, że towarzystwo nie znajdzie kontynuatorów. Dopiero w 1906 r., kiedy towarzystwo otworzyło się dla kobiet, rozpoczął się czas rozkwitu. Już wkrótce kobiet było więcej niż mężczyzn. Z powodu napływu nowych, młodych członków już w 1910 r. można było utworzyć grupę sportową dla chłopców, a od 1917 dla dziewcząt. Mężczyźni się jednak nie pokazywali, tudno było znaleźć jakiegokolwiek mężczyznę do gimnastyki. W latach następnych towarzystwo przeistoczyło się z gimnastycznego na towarzystwo sportowe. W 1926 r. założono sekcję tenisową, a w 1927 piłki nożnej.
Żeńska grupa towarzystwa gimnastycznego "Atilla" w akcji Żeńska grupa towarzystwa gimnastycznego "Atilla" w akcji, 1928 r.
(Fotografia: RHC GrA Tg 1769 invnr. 10772)

Napięte stosunki


Wobec syjonizmu i ubogich Żydów stosunki Attilii były nadal napięte. W 1923 r. zarząd pisze, że "młodzież z sali gimnastycznej uczyniła pole hecy syjonistycznej" Jednak towarzystwo nie mogło się oprzeć wpływom syjonistów. Zarząd mocniej podkreślił żydowską tożsamość i postanowił wprowadzić konkretne środki. W 1933 r. wstąpił do Światowej Organizacji Makkabi, która organizowała rozgrywki olimpijskie dla Żydów. W 1934 r. zarząd postanowił już nie przyjmować na członków osób z małżeństw mieszanych. Jednak dystans wobec syjonizmu pozostał duży. Kiedy w 1935 r. na porządku obrad stała fuzja z Ivrią, biednym i syjonistycznym odpowiednikiem Attilii, w stowarzyszeniu nie znaleziono aprobaty dla tych planów. Przeważyły różnice stanowe, zwłaszsza u dam, które tworzyły według ich zdania bariery nie do pokonania.