Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Pełne życie


W rzeczywistości rodzina samotnie wychowującej matki nie była biedna. Clara otrzymała małą rentę dla wdów, miała dodatkowe zarobki i umiała sobie dobrze radzić.

Dom przy Westerhaven Ostatni dom Klary Ascher - Pinkhof i jej dzieci (środkowy, biały dom), dokładnie w centrum Groningen.
Fot: Marcel Wichgers
Podczas wojny poszła do Westerbork i Bergen-Belsen. Przeżyła obozy i mogła się osiedlić w Palestynie.

W czasie pobytu w Groningen Clara była nawet w stanie sobie i dzieciom zapewnić odrobinę luksusu, w formie urlopu w wynajętych apartamentach na wyspach zwanych 'Watteninseln'.

Miała mnóstwo energii, która wypływa z wielu działań, jakich się podejmowała. Uzyskała wykształcenie nauczycielki angielskiego. "Jeszcze bardzo wczesnie zanim dzieci wstały pedałowałam z książkami, zeszytami i piórnikiem do parku miejskiego. Na jednej z ławek, w porannym słońcu, byłam wolna od zmartwień, zatopiona i szczęśliwa. (...). Nasączona wolnością, słońcem i językiem angielskim wracam do domu, kiedy dzieci wstawały, jadły śniadanie i wychodziły do szkoły."

W zarządzie "Żydowskiej Rady Kobiet"


Poza tym Clara angażowała się w życie wspólnoty żydowskiej, Była w zarządzie "Joodse Vrouwenraad" (JVR /Żydowska Rada Kobiet) w Groningen. Pisała piosenki, które chór śpiewał na spotkaniach JVR, a od 1935 roku dyrygowała tym chórem.

W 1942 roku owocny czas w Groningen dobiegł końca. Wraz z córką Fieke, jako nauczycielka w żydowskiej szkole dla dziewcząt powróciła do Amsterdamu. W tej szkole brakowało nauczycieli, ponieważ nauczyciele nie-Żydzi nie mogli już tam pracować.

W czasie łapanki Clara została zatrzymana i wywieziona do obozu przejściowego w Westerbork. Tam znowu troszczyła się o dzieci, na przykład o sierotę Mindeltje. Razem z nim pojechała do Bergen-Belsen, gdzie zatrzymali się ludzie z tak zwanym certyfikatem do Palestyny. Ten certyfikat wydawano ludziom, którzy mieli w Palestynie (dzisiejszy Izrael) krewnych. Clarę wzięto pod uwagę, ponieważ mieszkała tam jej córka Roza. Mogła wraz z matką i Mindeltje osiedlić się w Palestynie. Tam czuła się jak w domu, bo Clara była zawsze syjonistką.

W Palestynie napisała najbardziej znane książki: "Sternkinder" ("Dzieci gwiazdy"/1946) i "Danseres zonder benen" ("Tancerka bez nóg"/1966). Clara Asscher-Pinkhof zmarła 25 listopada 1984, w domu spokojnej starości dla holenderskich i niemieckich Żydów, Beth Joles w Hajfie.

W Westfalii...