Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Opvoeding eigen kinderen


Clara had duidelijke meningen over het opvoeden van kinderen. Maar ze moest die ideeŽn ook waarmaken, omdat ze zes kinderen had die ze alleen moest opvoeden...

Het eerste huis in Groningen Het eerste huis van het gezin Asscher-Pinkhof in Groningen, aan de Korreweg.
Foto: Marcel Wichgers
Het kostte Clara nogal wat moeite om haar kinderen op te voeden in de joodse traditie, zoals ze vast van plan was toen haar man Avraham stierf. "Omdat mijn huis het huis van Avraham was, moest ik wel volhouden, dat de Joodse wetten van spijs en Shabbathrust in dit huis gehandhaafd werden, maar over de principes, over het wel of niet aanvaardbare, voerden we hevige discussies, en als zij (haar kinderen), met hun jong en radikaal inzicht, het naar mijn mening bij het rechte eind hadden, beaamde ik hun argumenten."

Tegen autoritaire ouders


Clara vond dat ouders niet autoritair moeten zijn. Ze hield meer van overleg. De directeur van de school van haar kinderen bijvoorbeeld vond de opvattingen van Clara maar niks. Nadat hij gemerkt had dat Jitschak en Meier hun huiswerk tegen de regels onderling verdeelden, zei hij tegen Clara: "Het ontbreekt een beetje aan de duim, waaronder ze moeten zitten, he?" Clara gaf dat toe, maar bleef haar kinderen gewoon op haar manier opvoeden. Daarvoor had ze teveel lol aan "de openheid en het plezier" tussen haar en haar kinderen.
Het tweede huis in Groningen Het tweede huis in Groningen, aan de Petrus Campersingel.
Foto: Marcel Wichgers

Zelfkritiek


Toch vond ze zelf dat ze ook fouten maakte in de opvoeding van haar kinderen. Gebeurtenissen die eigenlijk maar bijzaken waren, konden Clara haar hele latere leven blijven dwarszitten. Zo maakt ze de "fout" om haar tweejarige zoontje Jitschak als enige van haar kinderen niet in te stoppen voor het slapengaan. Hij sliep op zolder en de zwangere Clara kon het gewoon niet opbrengen om de hele trap naar de zolder op te gaan. Maar het jongetje werd ieder nacht gillend wakker, tot grote ergernis van de huishoudelijke hulp die bij hem op de zolderkamer sliep.

Al redelijk snel begreep Clara dat het gillend wakker worden lag aan het alleen naar bed gaan van het kind. Nadat ze hem elke avond ging instoppen, had Jitschak geen last meer van nachtelijke huilbuien. "Maar bij mij bleef het knagende gevoel dat hij alleen naar boven was gegaan. Ik heb het nooit kunnen overwinnen, ook niet toen hij volwassen was. (…) Een paar avonden maar zonder instoppen van een klein jongetje en een schuld voor mijn leven."