Kultura żydowska po hebrajsku

Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Logo programu UE wspierające kulturę "Kultura 2000"
Logo Stowarzyszenia Krainy Westfalia-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

Napisz do nas Kontakt |  Kalendarium: wydarzenia historyczne w skrócie Kalendarium |  Słowniczek Słowniczek |  Polecana literatura Literatura |  Odsyłacze do innych stron Odsyłacze | Dokumenty filmowe projektu Film | Dokumenty dźwiękowe projektuDźwięk |  Pomoc Pomoc |  Wersja niemiecka D  |  Wersja holenderska NL  |  Wersja polska PL  | 

  Znajdujesz się: Strona główna


Imo Moszkowicz i jego droga po 1945 roku


Po 1945 roku Imo Moszkowicz oddał się teatrowi i filmowi.

Imo Moszkowicz około roku 1947 Imo Moszkowicz około roku 1947.
Zdjęcia: Ilse Rasch
Jego marzenie, żeby tutaj pracować, zrodziło się w obozie, w czasie "kolorowych wieczorów" zarządzonych przez Monowickie IG-Farben. Po wojnie opowiadał: "W kostiumie operetkowym mogłem dotykać wolności."

Swoją karierę po wojnie rozpoczął jako aktor w Warendorf i Gütersloh, od 1948 roku, przez dziewięć lat pracował jako asystent reżysera Gustafa Gründgensa w Düsseldorfie. Moszkowicz zawsze broni Gründgensa przed zarzutem, że za bardzo zżył się z nazistami, według Moszkowicza Gründgens wykorzystał swój wpływ na ważnych polityków nazistowskich i wziął w trwałą ochronę żydowskich artystów.

titel


Przez krótki okres Moszkowicz pracował z Gründgensem przy Ruhrfestspielen w Recklinghausen. W latach późniejszych Moszkowicz ściśle współpracował z Fritzem Kortnerem w berlińskim Schillertheater. Poza tym inszenizował w niezliczonych niemieckich i niemieckojęzycznych teatrach - między innymi w Bielefeld, Hamburgu, Graz, Zürichu, Lucernie i Genewie, ale także na scenach w Ameryce Południowej i w Izraelu.
W Tel Awiwie inscenizował sztukę współczesnego niemieckojęzycznego autora – "Zeit der Schuldlosen"("Czas niewinnych") Siegfrieda Lenza.
Zarówno w pracy aktorskiej, jak i inscenizacjach operowych czuje się zobowiązany daleko idącej myśli "wierności dziełu", a więc podporządkowaniu reżysera zamiarom dzieła i autora.
Od 1956 r. Moszkowicz jest żonaty, ma dwoje dzieci.
Plakat do filmu kinowego "Max der Taschendieb" Plakat do filmu kinowego "Max der Taschendieb" (Max kieszonkowiec) z Heinzem Rühmannem, 1962.

titel


Od lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku, oprócz pracy teatralnej działa jako reżyser filmowy i telewizyjny, wynikiem tego jest ponad 200 filmów kinowych i telewizyjnych. Reżyserował takie obrazy jak "Max der Taschendieb"("Max kieszonkowiec") , "Straße der Verheißung" ("Ulica obiecana") oder "Pater Brown" ("Ojciec Brown").

Do jego bardziej znanych produkcji telewizyjnych zalicza się takie znane seriale telewizyjne jak: "Die seltsamen Methoden des Franz Josef Wanninger"("Dziwne metody Franza Josefa Wanningera"), "Graf Yoster gibt sich die Ehre"("Graf Yoster sie kłania"), albo filmy dla dzieci "Pumuckl" i "Kli-Kla-Klawitter".

W dalszym ciągu nauczał w austriackich szkołach wyższych i był intendantem Kreuzgangspiele w Feuchtwangen.

Imo Moszkowicz został za swoje osiągnięcia wielokrotnie odznaczony – np. Federalnym Krzyżem zasługi, nagrodą telewizji bawarskiej ("Bayerischer Filmpreis") i "Scopus Award", Hebrajskiego Uniwersytetu Jerusalem