Joodse cultuur in het Hebreeuws

Joods Leven in Europa buiten de grote steden

Logo EU-kaderprogramma voor cultuur "Cultuur 2000"
Beeldmerk van het Landschaftsverbandes Westfalen-Lippe
Westfalen
Groningen
Lublin

contact contact |  tijdbalk tijdbalk |  woordenlijst woordenlijst |  literatuur literatuur |  links links | Filmdocumenten van het project film | Geluidsdocumenten van het projectgeluid |  help help |  Duitse pagina D  |  Nederlandse pagina NL  |  Poolse pagina PL  | 

  U bent hier: Home


Imo Moszkowicz uit Ahlen


Imo Moszkowicz, 1925 in Ahlen geboren, groeide in beklemmende armoede op.

Imo (rechts) en zijn tweelingbroer Aaron Moszkowicz in de zomer van 1938 Imo (rechts) en zijn tweelingbroer Aaron Moszkowicz in de zomer van 1938.
Foto: privéarchief H.W. Gummersbach
Zijn vader die Ė zoals vele andere joden uit Oost-Europa Ė in 1914 als krijgsgevangene naar de kleine stad in Westfalen gekomen was, bouwde daar een bestaan als schoenmaker op en kon zijn familie uit Polen laten overkomen.

Imo Moszkowicz vertelde later dat de onwetendheid en onmacht van zijn ouders hem al vroeg motiveerden om zich bijzonder sterk op scholing toe te leggen. "Wij Moszkowicz-kinderen spraken beter Duits dan onze speelkameraadjes uit de buurt, die ons vanwege onze ouders plaagden. Wij hebben nooit het ordinaire Platduits geleerd, dat mij veel lelijker leek dan de gebroken taal van mijn ouders."

Reeds voor 1933 had de familie met financiŽle nood te worstelen, maar hun situatie werd door de anti-joodse politiek van de NS-staat zienderogen slechter. De woning van de familie werd samen met het joodse gemeentehuis en de synagoge in november 1938 door SS-lieden verwoest en leeg geroofd.

De enige overlevende


Imo bezocht een paar maanden een ambachtsschool van de joodse gemeente in Dortmund en leerde voor timmerman, hetgeen zijn kans op emigratie moest verbeteren. Tijdelijk werd de familie in een inrichting voor daklozen ondergebracht; in de herfst 1939 moest ze naar Essen verhuizen. Alle familieleden werden de een na de ander gearresteerd en naar een concentratiekamp getransporteerd. Imo is de enige van zijn grote familie die deportatie, kamp en dodenmarsen overleefde.

Hij keerde na zijn bevrijding naar Duitsland terug. In 1946 kon hij voor 't eerst contact met zijn vader opnemen, die in ArgentiniŽ overleefd had.

Na 1945 maakte hij een indrukwekkende carrière als toneel-, film- en televisieregisseur.
Sinds de tachtiger jaren engageert hij zich voor de opheldering van nazimisdaden.