Als prestigeproject van de grootste mijnbouwmaatschappij van omstreeks de eeuwwisseling had de Mijn Zollern II/IV een voorspoedige start in de tijd dat het keizerrijk ten einde liep.

Het burchtachtige complex maakte spoedig daarna een ontwikkeling door die typerend is voor de monumenten in het Roergebied: van een bouwwerk met een sleutelpositie in de eigen tijd, tot een onbeduidende mijn in familiebezit, van een object dat rijp is voor afbraak tot het eerste industriële monument van internationale betekenis in Duitsland.

Het schitterende portaal betekende in 1969 de redding van de hal van een dreigende sloop en maakte haar daardoor tot eerste project binnen de monumentenzorg op het gebied van de industriële archeologie in Duitsland.

Heden ten dage is Zollern een museum, waarin de sociale en culturele geschiedenis van de mijnbouw in het Roergebied wordt gepresenteerd. Het WIM laat de tot voorbeeld strekkende mijn zien als een getuigenis van de economische en maatschappelijke omwenteling in het gebied. De permanente expositie belicht bij voorbeeld het harde leven van alledag achter de bakstenen gevels en ondergronds. Kinderen kruipen bij rondleidingen in de huid van mijnwerkers. In een ondergrondse ruimte en op het terrein is er gelegenheid om te spelen. Andere mogelijkheden, die worden aangeboden, zijn feesten, filmavonden, concerten en voordrachten.