Bij de ingang van het Wittense Muttendal herinneren verschillende historische, in breuksteen uitgevoerde gebouwen van de voormalige Mijn Nachtigall aan de vroegere mijnbouw langs de Roer. Genoemde mijn ontwikkelde zich uit een kleine, die in 1714 voor het eerst wordt genoemd. Zij ging in 1832 over van dagbouw (met horizontale tunnels) naar ondergrondse winning, waarbij stoommachines werden ingezet.

In het machinehuis staat één van de oudste door stoom gedreven ophaalmachines (1887) uit het gebied. Zij zal spoedig weer functioneren.

Het Westfaalse Industriemuseum zal op de locatie van de Mijn Nachtigall informatie verstrekken over de ontwikkeling van de mijnbouw in het dal van de Roer. In de voor bezoekers toegankelijke Mijn Nachtigallstollen kunnen museumgasten – uitgerust met mijnwerkerskostuum, helm en lamp – doordringen in een echte kolenlaag. Zij ervaren fysiek de arbeidsomstandigheden, zoals die in vroegere dagen in een kolenmijn heersten. Het is de bedoeling dat - vóór de ingang tot de tunnels - “Zeche Eimerweise” met een naar origineel voorbeeld gereconstrueerde schacht de mijnbouw van beperkte omvang uit de periode van na 1945 laat zien. Aan boord van een 35 m. lang zeilschip van eikenhout beleeft men weer de geschiedenis van de scheepsbouw en van het kolenvervoer per schip op de Roer.